Historia Striegauer | Strzegom | Stanowice | Sygnatury

Striegauer Porzellanmanufaktur C. Walter & Co.

(1873 do około 1913)


W 1873 roku Conrad Walter znalazł idealne miejsce na otwarcie swojej fabryki, które znajdowało się na południowy wschód od Strzegomia w dawnym foluszu cechu sukienników w miasteczku Stanowitz (dziś Stanowicach). Miejsce to było idealne pod względem dostępu do gliny i położenia szlaku handlowego.

W latach 1873 – 1898 manufaktura była w ciągłej budowie i modernizacji. Otwierano nowe linie produkcyjne a głównym asortymentem produkowanym w tamtym czasie były zestawy stołowe, zestawy kawowe a także produkty luksusowe, takie jak wazony, misy, sosjerki, cukiernice. Większość produkcji szła na eksport, zaś głównym kupującym był słynny Mitchell, Woodbury & Co. z Bostonu w USA, który w sprawny sposób tworzył sieć sprzedaży na terenie ameryki i nie tylko. Możemy mówić śmiało, że porcelana podbiła rynek amerykański dzięki jakości i pięknemu wykonaniu. W roku 1898 zakład przekształcił się w spółkę akcyjną o dumnej nazwie Striegauer Porzellanfabrik C.Walter & Co. AG. Nazwa pochodziła od siedziby firmy Sussmann, Walter & Co.

 

W roku 1900 fabryka wstąpiła do Związku Niemieckich Fabryk Porcelany z siedzibą w Berlinie. Właściciele firmy jako nieliczni w Niemczech postanowili wprowadzić fundusz emerytalny oraz ubezpieczenia zdrowotne, co było ewenementem na skalę europejską. W 1905 roku dyrektorem manufaktury został Conrad Walter a funkcja która przejął okazała się bardzo stresująca więc szybko z niej zrezygnował a na jego miejsce oddelegowano Johanesa Wolfa, który zmarł na atak serca w 1906 roku.

Od 1906 roku do 1933 roku w manufakturze dumnie rządził Friedrich Wilhelm Flamm. Za jego rządów w okresie 1907 – 1913 rozbudowano fabrykę wyposażając ją w nową dekoratornię porcelany, rozszerzono zakład o budynek palarni z dwoma piecami, zmodernizowano linie produkcyjne, zmieniono urządzenia do mielenia masy i co ważne podłączono prąd oświetlając przy tym praktycznie całą fabrykę.

Mówiąc o procesach technologicznych warto wspomnieć, że od 1918 roku głównym malarzem porcelany był Franz Grunwald, który kierował pracami zespołu malarzy i drukarzy. 6 lutego 1927 roku na terenie Strzegomskiej Fabryki Porcelany wybucha pożar, który trawi większość budynków. Nieudolna akcja ratownicza jak się okazuje z zeznań świadków wynikała z braku zabezpieczeń pożarowych oraz brak odpowiedniej ilości węzłów pożarniczych. W ciągu trzech lat próbowano odbudować straty po pożarze, który niewątpliwie miały ogromny wpływ na cykl produkcyjny, gdyż stracono formy i modele wyrobów porcelanowych.

W okresie 1930 – 1933 w fabryce pracowało około 300 osób, w tendencji wzrostowej. Fabryka nie zmieniła znacznie asortymentu i stawiała na sprawdzone wzornictwo i dekoracje kwiatowe. Eksport trwał bez przerwy a kontrahentów przybywało, co przekładało się na sukces finansowy. W 1933 roku wybuchł kryzys światowy przez co partnerzy biznesowi stali się niewypłacalni. Friedrich Flamm rozpoczął postępowanie upadłościowe i 27 stycznia 1933 Strzegomska Fabryka została przez niego zamknięta. Cały majątek został przekazany na rzecz Skarbu Państwa.


SYGNATURY:

 


Opracowanie: Maciej Janiszewski

Korekta: Beata Iławska